یكی از تفاوت‌های محیط شهری نسبت به محیط روستایی، اختلاف زیاد خدمات شهری مانند بهداشت، درمان، آموزش و تاسیساتی مانند آب، برق، گاز، مراكز تفریحی و غیره می‌باشد. بدیهی است روند مهاجرت‌ها روستا -شهری عمدتاً تحت تاثیر امكانات زیستی و رفاهی در روستاها و جاذبه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی شهرها می‌باشد و در مواردی سیاستگذاری‌های نادرست آن را تشدید می‌كند.
در واقع بعد از عامل اقتصادی، عامل اجتماعی و نداشتن امكانات رفاهی نظیر: بهداشت و ... عامل موثر در مهاجرت‌های روستا- شهری می‌باشد. با توجه به اینكه جوانان، گروه اصلی مهاجران هستند، پیامدهای اجتماعی مهاجرت آنان به صورتی حادتر نمود خواهد یافت، چراكه روحیه تنوع طلبی جوان از طرفی و هویت طلبی از طرف دیگر، پیامدهای اجتماعی را تشدید خواهد كرد. وقتی جوان روستایی به شهر می‌آید در اثر همنشینی و رفت آمد با شهروندان آگاهی او افزایش یافته و جوان از حقوق و مطالبات خود آگاه شده و همین آگاهی منجر به بی اعتمادی و عدم پایبندی به تعهدات شهروندی و حتی در مواردی خرابكاری شده است. از طرف دیگر با جدا شدن جوان از خانواده، حامی خود كه والدین باشند را از دست می‌دهد و با توجه به عدم نظارت والدین بر اعمال او و كاهش اقتدار والدین جوان ، پیامد‌های حاد اجتماعی بروز خواهد كرد. همچنین با وجود خرده فرهنگ‌های متفاوت در داخل اجتماعات شهری و ضعف اعتقادات و كنترل‌های غیر رسمی، انحرافات اجتماعی افزایش خواهد یافت.‏
بررسی‌ها نشان می‌دهد كه پیامدهای اجتماعی، فرهنگی مهاجرت بسیار بیشتر خواهد بود و دارای دو بعد مثبت و منفی است.
مهم‌ترین پیامد مثبت مهاجرت روستا _شهری را می‌توان در سهولت و آسایش در زندگی، دسترسی بهتر به وضعیت بهداشتی، بهبود عادات غذایی، گذران اوقات فراغت و امید به زندگی بیان كرد. جوانان روستا در پی یافتن زندگی بهتر مهاجرت از روستا به شهر را آغاز می‌كنند و تحرك اجتماعی باعث بالابردن ظرفیت‌های گوناگون اجتماعی در میان آنها خواهد شد. جوانان با فرار از هنجارهای سنتی موجود در روستا می‌خواهند كه به استقلال فردی و آزادی انتخاب برسند و از تنهایی و انزوای اجتماعی در محیط‌های روستایی همراه با كار فیزیكی سخت و مداوم نجات پیدا كنند و جهت یافتن منزلت اجتماعی و كسب احترام و تفریحات محرك، شهرها را انتخاب میكنند؛اما تحقیقات نشان می‌دهد این نوع مهاجرت‌ها پیامدهای منفی اجتماعی را نیز برای جوانان و شهرها به همراه خواهد داشت؛ از جمله می‌توان به فقدان یكپارچگی اجتماعی و گسترش ناهنجار ی‌های اجتماعی در شهرها اشاره كرد. مهاجرت جوانان از روستا به شهر، باعث برهم خوردن ساختار جمعیتی در شهرها و روستاها شده و تركیب سنی و جنسی جمعیت را از تعادل خارج كرده است، از سویی دیگر سالخورده سازی روستاها باعث شده كه امكان ازدواج دختران در روستا از بین برود.‏
تفاوت بین نسلی در روستاها باعث ایجاد شكاف بین والدین و جوان شده ، به طوری كه جوان محیط روستا را دارای هنجارها و مراسم سنتی می‌بیند و بر ضد آن شورش كرده، دست به مهاجرت می‌زند و در این بین قطع ارتباط با خانواده و از دست دادن امید خود باعث گرایش جوان به سمت اعتیاد، فساد اخلاقی، دزدی، سرقت و مزاحمت‌های ناموسی و ... می‌شود یا در شهر احساس غریبه بودن و بیگانگی می‌كند و به انزوای اجتماعی گرایش می‌یابد.