پربیننده ترین تصاویر از نگاه نشنال جئوگرافیک

پربیننده ترین تصاویر از نگاه نشنال جئوگرافیک

گرچه هر روز دهها تصویر زیبا از زندگی حیوانات در رسانه های دنیا منتشر می شود اما هنوز هم تصاویر ناب و تکرارنشدنی در دنیای طبیعت بسیار است.


پربیننده ترین تصاویر از نگاه نشنال جئوگرافیک

ادامه تصاویر در ادامه مطلب
ادامه نوشته

آغاز به کار رسمی شانزدهمین اجلاس کشورهای غیر متعهد درتهران




amin khosroshahi-6-3.jpg

جنبش غیر‌متعهد


جنبش غیر‌متعهد


کشورهای عضو جنبش غیر متعهدها در سال ۲۰۰۵ (میلادی)
آبی تیره: عضو، آبی روشن: ناظر


جنبش کشور‏های غیر متعهد، جنبش عدم انسلاک یا جنبش عدم تعهد در سال ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰ خورشیدی در اوج جنگ سرد و فضای دوقطبی بین غرب و شرق با هدف وحدت میان کشورهایی که نه در اردوگاه کمونیسم و نه در اردوگاه سرمایه‌داری (امپریالیسم)، قرار داشتند، تشکیل شد. نام جنبش ابتدا «Non-Commitment» به معنی «غیرمتعهد» بود اما سریعاً به نام جدید تغییر یافت؛ با این حال در فارسی این جنبش به همان نام «غیرمتعهد» شناخته می‌شود. با اتمام دوران جنگ سرد، هم اکنون اعضای این جنبش را اکثراً کشورهای در حال توسعه تشکیل می‌دهند.


ادامه نوشته

پویایی وتحرک جغرافیایی وسیع اقوام ایرانی


     پویایی وتحرک جغرافیایی وسیع اقوام ایرانی



یکی از ویژگیهای نمایان اقوام ایرانی،تحرّک شدید جغرافیایی آنها است.آنها در هیچ دوره ای از تاریخ چند هزار سالۀشان هرگز در منطقه ای با مرزهای مشخص جغرافیایی ساکن و ثابت نبوده،بلکه در یک پهنۀ وسیع جغرافیایی و در واقع در سراسر جهان متمدن آن زمان پیوسته در تحرک بوده اند و همین تحرک،پویایی و سرزندگی ویژه ای به آنها بخشیده و نگذاشته است که رابط و تعلق عاطفی خاصی به یک منطقه اقلیمی خاص پیدا کنند و سرزمین خاصی را به عنوان زیست بوم اصلی و پایدارشان برگزینند و در نتیجه،خود را وابسته به آن بدانند و پاسداری از مرزهای آن را آرمان و وظیفه بنیادی شان قرار دهند.سرزمین اقوام ایرانی در تاریخ از جنوب سیبری تا بین النهرین و آسیای صغیر تا هند و مرزهای چین کشیده می شد و از همان سپیده دم تاریخ تا پیش ازسدۀ هجدهم،اقوام ایرانی در سراسر این پهنه گسترده پراکنده شده و همه این مناطق و در واقع بیشتر جهانِ واقع در مدار تمدن راسرزمین خود می دانستند.

ادامه نوشته

توسعه اکوتوریسم و اهداف آن



توسعه اکوسیستم و اهداف آن





اکوتوریسم یکی از مهمترین فعالیتهای اقتصادی در نقاط مختلف جهان می باشد.اکوتوریسم فرصت بسیار مناسبی در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دهد تا نسبت به اهمیت حفظ فرهنگ ها و چگونگی محافظت از فرهنگهای محلی و طبیعت آگاه شوند.

این شرایط برای جوامع محلی و روستاها و نواحی دوردست طبیعی درآمد خوبی ایجاد می کند.شهرت اکوتوریسم در این است که ابزار مناسبی برای محافظت از نواحی محسوب می شود.اجرا و توسعه اکوتوریسم نتایجی را به دنبال دارد:اهمیت نواحی حفاظت شده و اکوسیستم ها را افزایش داده و ارزش اقتصادی آنها را بالا می برد-برای نواحی حفاظت شده درآمد مستقیم ایجاد می کند-منجر به ایجاد تشکیلات منسجم برای پایش از نواحی محافظت شده در سطح جوامع محلی،ملی و بین المللی می شود- باعث ارتقاء فرهنگ استفاده پایدار از منابع طبیعی شده و منجر به کاهش تهدیدات جوامع زیستی می شود.این نواحی قابلیت بالایی برای تحقق سودبخشی اکوتوریسم به افراد محلی دارد.درحالی که در نواحی با بازدیدکنندگان کمتر این قابلیت وجود ندارد.
در دیگر اشکال توریسم عوامل مهم دیگری نقش دارد.فرآیند برنامه ریزی اکوتوریسم شاخص بسیار مهمی برای این قابلیتهای اکوتوریسم و استراتژی بسیار قوی برای محافظت از نواحی می باشد.اکوتوریسم،مفهوم نسبتاً جدیدی است که هنوز هم اغلب، درست درک نشده و صحیح به کارنمی رود.واژه اکوتوریسم،نخستین بار در دهه 1980 به کار رفت واین تعریف جامع ،معتبر وکوتاه تقریباً توسط همگان پذیرفته شده و نخستین بار در دهه 1980 وارد ادبیات توریسم شد.اولین تعریف جامع،کوتاه و معتبر توسط انجمن بین الملل اکوتوریسم در سال 1990 ارائه شد:سفر مسئولانه به مناطق طبیعی به منظور حفظ محیط زیست و بهبود  اوضاع اقتصادی جوامع محلی.همزمان با کسب آگاهی و تجربه بیشتر،نیاز به یک تعریف جامع و کامل نیز افزایش یافت.جدیدترین و کاملترین تعریف توسط Marth Honey 1999 ارائه شد:اکوتوریسم،سفر به مناطق حساس،بکر،سالم و معمولاً حفاظت شده می باشد.اکوتوریسم برای گردشگر،یک سفرآموزنده می باشد،که درآمد آن صرف حفاظت محل شده و مستقیماً در رشد وتوسعه اقتصادی و تقویت سیاسی جوامع محلی تأثیر گذاشته و موجب تکریم فرهنگهای گوناگون و حقوق بشر می گردد.بر اساس موافقت سازمانهای مرتبط با اکوتوریسم(سازمانهای فعال در زمینه حفظ طبیعت)تعریف ارائه شده در سال 1996 توسط اتحادیه حفاظت از زمین پذیرفته شده است:اکوتوریسم،سفری مسئولانه و بازدید از مناطق طبیعی به منظور برخورداری و احترام به طبیعت با هر گونه ویژگی تاریخی و یا فرهنگی جدید مربوط به آن که به حفظ منطقه کمک کرده و کمترین تأثیر منفی را داشته و از لحاظ اجتماعی- اقتصادی،برای ساکنین منطقه سودآور باشد.حفاظت از محیط زیست،اکوتوریسم را به یک نوع از گردشگری تبدیل کرده که از مشارکت کنندگان می خواهد تا حد امکان با در نظر داشتن اهداف حفاظتی،به مدیریت مناطق حفاظت شده توجه کنند.اکوتوریسم بهترین روشی است که می تواند برای منطقه و ساکنین آن مفید بوده و منجر به حفاظت از طبیعت شود.استفاده از منابع طبیعی به عنوان جاذبه های گردشگری و بدون آسیب رساندن به آن،مقوله ای ایده آل در راستای توسعه پایدار است.

ادامه نوشته